
De Rabobank Groep is ontstaan in 1972 door een fusie tussen de Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Bank en Coöperatieve Centrale Boerenleenbank in de Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Boerenleenbank. De nieuwe bank gebruikte de naam Rabobank als handelsnaam, omdat ze Raiffeisen-Boerenleenbank te lang en moeilijk te onthouden vond. De naam komt van Raiffeisenbank-Boerenleenbank. Sinds 1980 wordt de bank nog slechts aangeduid als Rabobank. De Rabobank probeert zich te profileren als een bank die zich anders gedraagt dan andere banken. In reclamespotjes wordt daarom veel aandacht geschonken aan het ‘coöperatieve’ karakter. Dit houdt in dat de Rabobank uit 141 (2010) zelfstandige aangesloten banken bestaat, die alle een coöperatie vormen en over een eigen bestuur en raad van commissarissen beschikken. De centrale coöperatie Rabobank Nederland behartigt de belangen van de leden (de lokale banken), oefent een eigen bankbedrijf uit, is houdster van binnenlandse en buitenlandse deelnemingen, en oefent het toezicht op de lokale banken uit als bedoeld in de Wet op het financieel toezicht.
Het coöperatieve karakter van de Rabobank maakt het moeilijk om erachter te komen wat er op het hoogste niveau van de top van deze bank gebeurt. Iedere coöperatie van deze bank heeft zijn eigen ondernemingsraad en dat maakt het niet makkelijk om echt grip te krijgen van dat wat zich aan de hoogste top gebeurt. Voor de klanten van de bank is het moeilijk om een geschil te bespreken omdat de hoogste top van de bank zich verschuilt en de lokale directie van de bank het maar moet zien op te lossen.
Het verbaasde me dan ook niet om van de asociaal hoge beloningen te lezen van de zes huidige bestuursleden. De vaste beloning van 1,2 miljoen zou verhoogd worden met een relatief lage bonus van 360.000 euro. Dat brengt het totale bedrag op 1,5 miljoen. Piet Moerland, bestuursvoorzitter van de Rabobank Groep, krijgt jaarlijks ruim 2 miljoen, inclusief de bonus van een slordige 480.000 eurootjes.
De heren en dame van het Lenteacoord zouden nu maar eens moeten gaan uitleggen waarom juist de zwaksten in de maatschappij diep in de buidel moeten tasten om de crisis te betalen en deze bestuurders niet.
Note: De afbeelding is van een oude plastic single met liedjes en meer van Pipo de clown en het werd gratis uitgedeeld door de coóperatieve banken die nu de Rabobank zijn. De eerste alinia heb ik overgenomen van Wikipedia.












